قرآن ميگويد پروردگار عالم ، جامع جميع صفات نيكو و بخشندهء بلا عوض كليهء نعمتهاست . قرآن ميگويد خداى يكتا مسبّب الاسباب و رافع مشكلات و زنده كننده و ميراننده و روزى دهنده است . قرآن ميگويد خداوند متعال موجد تمام خيرات و خوبيهاست و هيچگونه شر و بدى از ناحيهء حضرت حق متوجه آدمى نميشود و تمام گرفتاريها و بدبختىهاى افراد بشر ، معلول اعمال زشت آنان است زيرا شرور و بديها كه بقول حكما در قبال خيرات امرى عدمى است قابل آفرينش نميباشد : ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ ( آيه 79 سورهء نساء ) قرآن بمفاد آيهء 193 سورهء آل عمران : رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا بىخبران و بيخردان را از خواب غفلت بيدار مىكند تا طوق بندگى حضرت حق جلّ و علا را بر گردن نهاده اوامر حضرتش را اطاعت نمايند . قرآن بزرگترين كتاب براى ارائهء طريق يكتا پرستى و بهترين دليل و راهنما براى اثبات صانع است . در اين كتاب مقدس باصل توحيد بيش از مطالب ديگر توجه شده و تصريحات و اشارات زيادى بتوحيد و اثبات صانع دارد و مسائل توحيدى را با بيانى رسا گوشزد مينمايد . در علم فلسفه و علم كلام نيز يگانگى خداوند ، ثابت مىشود ليكن دلائل اثبات آنها با براهينى كه قرآن ، خدا را بطور اجلى « 1 » ثابت مىكند مطابقت نداشته و اخفاى از آنست . كتب فلسفه از نقطهء نظر علمى بجاى خود محفوظ و محترم است ولى از راه

--> ( 1 ) واضحتر و روشنتر و اخفاضد آنست .